FacebookXEmailΑνταλλαγή

Του Francesco De Palo από τη Ρώμη
Twitter@FDePalo

Δεν ήταν εύκολο, ήταν σχεδόν ένας άθλος. Όμως, παρά το «βαρίδι» του Superbonus 110 (για τη δωρεάν ανακαίνιση βιλών και κτηρίων), των «navigator» και του Εισοδήματος του Πολίτη (χρήματα που δίνονταν σε νέους για να μην εργάζονται), η κυβέρνηση Μελόνι κατάφερε να επιτύχει ταχύτερη είσπραξη εσόδων και αύξηση του πλεονάσματος στα δημόσια οικονομικά.

Αυτό σημαίνει ότι, πέρα από το έλλειμμα που βρίσκεται στο 3,1% (και το οποίο έως το τέλος του έτους θα περιοριστεί στο 3% προς τέρψιν των γραφειοκρατών), τα οικονομικά της Ιταλίας διασφαλίστηκαν από τις ενέργειες της εκτελεστικής εξουσίας και θωρακίστηκαν έναντι του κινδύνου της «τρόικας».

Ένας κίνδυνος που ελόχευε λόγω των αστόχαστων πολιτικών που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας με αμιγώς επιδοματικά (και εκλογικά) κριτήρια. Οι αριθμοί, ως συνήθως, μιλούν πιο δυνατά από χίλια κηρύγματα ή τις προσχηματικές διεκδικήσεις της αντιπολίτευσης.

Το πρωτογενές πλεόνασμα ανέρχεται στο 0,8% του ΑΕΠ, χάρη στις εισπράξεις που παρουσιάζουν μια ιδιαίτερα ενθαρρυντική άνοδο της τάξης του +4,8% και στις δαπάνες που αυξήθηκαν κατά +4,1%, ενώ οι τόκοι παραμένουν στάσιμοι στο 3,9%.

Το τελευταίο έγγραφο δημοσιονομικής πολιτικής αποδεικνύει ότι η Ιταλία έχει εισέλθει σε μια ενάρετη πορεία στα δημόσια οικονομικά. Πέρυσι, η διαφορά μεταξύ εσόδων και δαπανών (χωρίς τους τόκους) ήταν στο 0,8% του ΑΕΠ: φέτος θα φτάσει το 1,2% και το 2,4% το 2029. Αυτό είναι το στοιχείο που παρακολουθούν με ιδιαίτερη προσοχή οι αγορές, καθώς είναι ευθέως ανάλογο με τη μείωση του δημοσίου χρέους.

Πρόκειται για ένα αποτέλεσμα που οφείλεται στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, η οποία απέφερε περισσότερα έσοδα, όπως αποδεικνύει το +4,8% στις εισπράξεις του κράτους: είναι μια αντικειμενική διαρθρωτική βελτίωση των λογαριασμών που δεν μπορεί να υποβαθμιστεί λόγω του ελλείμματος 3,1%, το οποίο αναμφίβολα αποτελεί άλλη μια ιστορική βελτίωση μετά τις αλόγιστες δαπάνες των κυβερνήσεων των Πέντε Αστέρων.

Επιπλέον, η σχέση ελλείμματος προς ΑΕΠ το 2026 θα υποχωρήσει κάτω από το 3%, στο 2,9%, επιτρέποντας επιτέλους στην Ιταλία την έξοδο από τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. Το spread με τα γερμανικά ομόλογα βρίσκεται στο 81, έναντι του μέσου όρου δεκαετίας των 162 μονάδων. Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από την πλευρά των επενδυτών που αγοράζουν ιταλικά ομόλογα, όπως αποδεικνύεται από τις αξιολογήσεις των οίκων Fitch, Standard & Poor’s και Moody’s.

Ένα αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε παρά τις διεθνείς εντάσεις, τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, την πολεμική μέρους του δικαστικού σώματος, την κρίση στην αυτοκινητοβιομηχανία και τις προκαταβολικές επικρίσεις που διατυπώθηκαν χωρίς προηγούμενη γνώση των δεδομένων.