Από τα δημοσιεύματα προκύπτει ότι πρόκειται για ένα έργο που πέρασε από διαφορετικές περιόδους σχεδιασμού και υλοποίησης. Αναφέρεται επίσης σύμβαση ύψους 951.180 ευρώ το 2025 για εκθεσιακό εξοπλισμό και υπηρεσίες επανέκθεσης.

Η δική μου άποψη είναι ότι το ενδιαφέρον δεν πρέπει να περιοριστεί στην τελετή των εγκαινίων.

Για το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΒΟΧΑΣ θα είχε αξία ένα δημοσιογραφικό αφιέρωμα που να αναδεικνύει την ιστορία του μουσείου, τους ανθρώπους που συνέβαλαν στη δημιουργία του, τις εργασίες ανακαίνισης και τη διαδρομή μέχρι τη σημερινή επαναλειτουργία.

Κυρίως, όμως, θα έθετα ένα ερώτημα:

«Το Ιστορικό–Λαογραφικό Μουσείο Κορίνθου ανοίγει ξανά. Πώς θα διασφαλιστεί ότι θα παραμείνει ζωντανό και ανοιχτό στην κοινωνία;»

Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει τον κεντρικό άξονα ενός σοβαρού δημοσιογραφικού άρθρου, χωρίς να υποβαθμίζεται η σημασία της επαναλειτουργίας του.

Θέλω όμως να σε ρωτήσω κάτι: Σε ενδιαφέρει να παρουσιάσουμε την επαναλειτουργία του ως ένα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός ή θέλεις να εξετάσουμε και την εξαετή καθυστέρηση, τη χρηματοδότηση και το ποιοι συνέβαλαν πραγματικά στην ολοκλήρωση του έργου;