Στην ιστορία του πολέμου του 1940 ξεχωριστή θέση έχουν οι γυναίκες της Πίνδου.

Ήταν γυναίκες των ορεινών χωριών της Ηπείρου που βρέθηκαν από τις πρώτες ημέρες του πολέμου δίπλα στον Ελληνικό Στρατό, προσφέροντας πολύτιμη βοήθεια κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.

Σε απόκρημνα μονοπάτια, μέσα στο κρύο, τη βροχή και το χιόνι, μετέφεραν στους ώμους τους πυρομαχικά, τρόφιμα και άλλα εφόδια προς τις μονάδες που πολεμούσαν στην πρώτη γραμμή. Το Γενικό Επιτελείο Στρατού αναγνωρίζει ιδιαίτερα τη συμβολή των κατοίκων της περιοχής, ανδρών και γυναικών, οι οποίοι μετέφεραν εφόδια στα μαχόμενα ελληνικά τμήματα της Πίνδου.

Οι γυναίκες δεν περιορίστηκαν μόνο στη μεταφορά εφοδίων. Σε ολόκληρη τη χώρα χιλιάδες γυναίκες συμμετείχαν στην υποστήριξη των στρατιωτών, πλέκοντας μάλλινα ρούχα, φροντίζοντας τραυματίες και ενισχύοντας με κάθε διαθέσιμο τρόπο την πολεμική προσπάθεια.

Μαρτυρίες γυναικών που έζησαν τα γεγονότα περιγράφουν νυχτερινές διαδρομές στα βουνά, ώστε να αποφεύγονται οι βομβαρδισμοί, με βαριά φορτία στους ώμους και προορισμό τα χαρακώματα των ελληνικών δυνάμεων.

Η προσφορά τους δεν είχε τον χαρακτήρα μιας οργανωμένης στρατιωτικής μονάδας. Ήταν η αυθόρμητη κινητοποίηση απλών ανθρώπων που βρέθηκαν ξαφνικά στην πρώτη γραμμή μιας ιστορικής σύγκρουσης.

Οι γυναίκες της Πίνδου έμειναν έτσι ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα της συμμετοχής της ελληνικής κοινωνίας στον αγώνα του 1940.

Σήμερα, η μνήμη τους αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της επετείου της 28ης Οκτωβρίου και υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε μέτωπο υπήρχαν άνθρωποι που πολέμησαν χωρίς όπλο, αλλά με την ίδια αυταπάρνηση.

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΒΟΧΑΣ
vimavochas.gr